بازار نفت پس از کاهش «حق ریسک جنگ» همچنان ناآرام است
به گزارش مسیر انرژی ،بازار جهانی نفت در هفته منتهی به ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶، بار دیگر نشان داد که کاهش قیمتها الزاماً به معنای پایان بحران نیست. اگرچه انتشار نشانههایی از کاهش تنش میان آمریکا و ایران موجب عقبنشینی بخشی از قیمتها شد، اما استمرار ریسکهای ژئوپلیتیکی، تهدید مسیرهای انتقال انرژی و افت ذخایر نفت خام، فضای معاملات را همچنان تحت تأثیر قرار داده است.
بررسی تحولات بازار نشان میدهد فعالان صنعت انرژی همچنان با احتیاط رفتار میکنند؛ زیرا هرگونه تحول در تنگه هرمز، بابالمندب یا تأسیسات نفتی منطقه میتواند ظرف مدت کوتاهی روند قیمتها را تغییر دهد.
افت قیمت نفت؛ آرامش یا یک توقف کوتاه؟
بر اساس گزارش هفتگی اداره کل امور اوپک، مجامع و سازمانهای بینالمللی وزارت نفت، میانگین قیمت سبد نفتی اوپک در هفته مورد بررسی با کاهش ۵ دلار و ۶۰ سنتی به ۸۸ دلار و ۱۹ سنت در هر بشکه رسید.
همچنین:
- نفت برنت با افت ۵ دلار و ۸۹ سنت در سطح ۸۸ دلار و ۴۷ سنت معامله شد.
- نفت وستتگزاس اینترمدیت (WTI) نیز با کاهش ۴ دلار و ۳۸ سنت به ۸۲ دلار و ۹۲ سنت رسید.
این ارقام بیانگر کاهش حدود ۵ تا ۶ درصدی قیمت نفت نسبت به هفته قبل است؛ اما تحلیلگران معتقدند این افت بیشتر ناشی از کاهش موقت هیجان بازار بوده تا تغییر بنیادین در شرایط عرضه و تقاضا.
تنگه هرمز؛ مهمترین متغیر بازار انرژی
با وجود کاهش نسبی تنشها، تنگه هرمز همچنان یکی از مهمترین عوامل تعیینکننده بازار نفت باقی مانده است.
هرچند افزایش عبور نفتکشها و برخی رایزنیهای دیپلماتیک تا حدودی نگرانی معاملهگران را کاهش داد، اما اختلافها درباره نحوه مدیریت این آبراه راهبردی و احتمال بروز تنشهای جدید، همچنان ریسک انتقال نفت از خلیج فارس را بالا نگه داشته است.
کارشناسان معتقدند حتی اگر جریان عبور نفتکشها به شرایط عادی بازگردد، هزینههای امنیتی و بیمه حملونقل انرژی احتمالاً برای مدتی در سطوح بالاتری باقی خواهد ماند.
کاهش ذخایر نفت آمریکا؛ عامل پنهان حمایت از قیمتها
در کنار تحولات سیاسی، دادههای بنیادی بازار نیز از ادامه محدودیت عرضه حکایت دارد.
بر اساس آمارهای منتشرشده، ذخایر تجاری نفت خام آمریکا به پایینترین سطح خود از سال ۲۰۱۸ رسیده و ذخایر راهبردی این کشور نیز به کمترین میزان در چند دهه اخیر کاهش یافته است.
این موضوع باعث شده حتی با افت نسبی تنشهای سیاسی، بازار همچنان نسبت به کمبود عرضه حساس باقی بماند و احتمال بازگشت قیمتها در صورت بروز هرگونه بحران جدید افزایش یابد.
بابالمندب و دریای سرخ؛ جبهه دوم نگرانی بازار
نگرانیها تنها به تنگه هرمز محدود نیست.
گسترش نااطمینانی به بابالمندب، دریای سرخ و خلیج عدن نیز امنیت مسیرهای انتقال نفت و گاز را تحت تأثیر قرار داده است.
در همین راستا، پیشنهاد تشکیل ائتلاف دریایی برای حفاظت از این مسیرها و همچنین گزارشهایی درباره حملات به برخی زیرساختهای انرژی، نشان میدهد بازار جهانی نفت اکنون همزمان چندین کریدور حیاتی انرژی را زیر نظر دارد.
اختلال در پالایشگاهها؛ فشار بر بازار فرآوردههای نفتی
در هفته گذشته، بازار فرآوردههای نفتی نیز با فشار مضاعفی روبهرو شد.
اختلال در فعالیت برخی پالایشگاهها، محدودیت صادرات فرآورده از سوی روسیه و کاهش ظرفیت تولید در برخی مناطق، موجب افزایش حاشیه سود پالایشگاهها در بازارهای جهانی شد.
بررسیها نشان میدهد پالایشگاههایی که سهم بیشتری از تولید آنها به گازوئیل و سوخت جت اختصاص دارد، بیشترین بهره را از شرایط فعلی بازار بردهاند؛ چراکه این فرآوردهها همچنان با تقاضای بالا و محدودیت عرضه مواجه هستند.
چشمانداز بازار نفت؛ آیا نوسانها ادامه خواهد داشت؟
تحلیلگران معتقدند بازار نفت در کوتاهمدت بیش از هر زمان دیگری به تحولات ژئوپلیتیکی وابسته شده است.
اگرچه کاهش تنشها میتواند بخشی از فشار قیمتی را تخلیه کند، اما ادامه نااطمینانی در مسیرهای انتقال انرژی، محدودیت ذخایر جهانی و اختلال در پالایشگاهها همچنان از قیمت نفت حمایت میکند.
از این رو، فعالان بازار انتظار دارند نوسانهای شدید قیمت در هفتههای آینده ادامه داشته باشد و هر تحول سیاسی یا امنیتی بتواند جهت حرکت بازار را تغییر دهد.
جمعبندی
بازار جهانی نفت در پایان ماه جولای، میان دو نیروی متضاد گرفتار شده است؛ از یک سو کاهش نسبی تنشهای سیاسی موجب عقبنشینی قیمتها شده و از سوی دیگر، ریسکهای امنیتی، محدودیت عرضه و کاهش ذخایر جهانی همچنان اجازه بازگشت کامل آرامش به بازار را نمیدهد. در چنین شرایطی، تنگه هرمز، بابالمندب و وضعیت زیرساختهای انرژی همچنان مهمترین متغیرهای تعیینکننده آینده بازار نفت خواهند بود و به نظر میرسد معاملهگران در هفتههای پیش رو نیز با احتیاط و حساسیت بالا، تحولات ژئوپلیتیکی را دنبال کنند.
