به گزارش مسیر انرژی ،بررسی صورتهای مالی سال مالی منتهی به ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ شرکت پتروشیمی آبادان (نماد: شپترو) نشان میدهد که رشد در بخش فروش و درآمد، نتوانسته است بر چالشهای عمیق ساختاری، افزایش هزینهها و بحران نقدینگی این شرکت غلبه کند. در واقع، افزایش درآمد عملیاتی بیش از دو برابری، در سایه رشد بسیار سنگینتر بهای تمامشده، منجر به تشدید زیاندهی شده است.
شکاف میان درآمد و بهای تمامشده؛ عامل اصلی زیاندهی
درآمد عملیاتی شرکت در سال ۱۴۰۴ با رشد ۱۳۹ درصدی به ۹۱۰ میلیارد تومان رسید (در مقایسه با ۳۸۱ میلیارد تومان در سال قبل). با این حال، بهای تمامشده با رشدی بسیار فراتر یعنی ۱۵۹ درصدی، به ۱,۷۹۹ میلیارد تومان رسیده است. این عدم تعادل میان درآمد و هزینه، منجر به افزایش ۵۹ درصدی زیان خالص شد؛ به طوری که زیان خالص از ۱.۸ همت در سال ۱۴۰۳ به ۱.۸۴۹ همت در سال ۱۴۰۴ افزایش یافت.
بحران جریان نقد؛ عملیات به جای تولید پول، نقدینگی مصرف میکند
یکی از نگرانکنندهترین بخشهای گزارش مالی، صورت جریان وجوه نقد است. خالص جریان نقد حاصل از فعالیتهای عملیاتی شرکت از منفی ۷۲۰ میلیارد تومان در سال ۱۴۰۳، به منفی ۲,۱۶۵ میلیارد تومان (۲.۲ همت) در سال ۱۴۰۴ رسید. این رقم نشان میدهد که عملیات جاری شرکت نه تنها قادر به بازگشت سرمایه نیست، بلکه به شدت در حال مصرف نقدینگی موجود است. همچنین، فروش بیشتر از میزان تولید (۱۶,۷۰۴ تن فروش در مقابل ۱۳,۸۲۹ تن تولید) نشاندهنده اتکای شرکت به موجودی انبار برای تأمین تقاضا در سال جاری است.
تجدید ارزیابی؛ ترمیم ظاهری ترازنامه
در کنار زیاندهی عملیاتی، شرکت از طریق تجدید ارزیابی داراییهای ثابت موفق به تقویت ترازنامه خود شده است. ارزش داراییهای مشهود از ۶.۷ همت به بیش از ۱۱ همت رسیده که بخش عمده آن (حدود ۹.۴۵ همت) ناشی از مازاد تجدید ارزیابی شناسایی شده است. اگرچه این اقدام موجب تقویت حقوق صاحبان سهام شده، اما نباید آن را به عنوان جبرانکننده زیانهای عملیاتی و کاهش جریان نقد حاصل از فعالیتهای جاری در نظر گرفت.
جمعبندی تحلیلی
پتروشیمی آبادان در سال ۱۴۰۴ در وضعیتی قرار گرفت که در آن «رشد فروش» با «افزایش هزینههای تولید و مالی» همسو نبود. تداوم زیان عملیاتی و تشدید خروج نقدینگی، نشاندهنده نیاز مبرم شرکت به بازنگری در ساختار هزینهها و مدیریت بهینه زنجیره تأمین است تا از فشار بیشتر بر موجودی انبار و ترازنامه جلوگیری شود.
