به گزارش مسیر انرژی ، شرکت پتروشیمی تندگویان با نماد شگویا، صورتهای مالی سهماهه منتهی به خرداد ۱۴۰۵ را در سامانه کدال منتشر کرد. بررسی این گزارش نشان میدهد شرکت اگرچه در کنترل بهای تمامشده عملکرد قابل قبولی داشته، اما این موفقیت در نهایت نتوانسته به رشد متناسب سود عملیاتی و سود خالص منجر شود.
درآمد ۸.۲ همتی در کنار کاهش بهای تمامشده
بر اساس اطلاعات منتشرشده، درآمد عملیاتی شگویا در سهماهه نخست سال به ۸ هزار و ۲۰۸ میلیارد تومان رسید.
در همین دوره، شرکت موفق شد بهای تمامشده را ۱۳ درصد کاهش دهد؛ موضوعی که از منظر کنترل هزینههای تولید، یکی از نقاط مثبت گزارش به شمار میرود.
نتیجه این عملکرد، تحقق یک هزار و ۶۶۴ میلیارد تومان سود ناخالص و رشد ۳۶ درصدی این شاخص نسبت به دوره مشابه سال گذشته بوده است.
سایر درآمدها؛ سهمی قابل توجه در عملکرد شرکت
شگویا در این دوره ۴۳۸ میلیارد تومان سایر درآمدها شناسایی کرده است؛ رقمی که در مقایسه با سود عملیاتی، سهم قابل توجهی در ساختار درآمدی شرکت دارد.
همین موضوع نشان میدهد بخشی از نتیجه نهایی شرکت، متکی به درآمدهایی خارج از فعالیت اصلی بوده است.
سود عملیاتی؛ افت محسوس نسبت به ظرفیت شرکت
با وجود درآمد عملیاتی بیش از ۸ هزار میلیارد تومان و رشد سود ناخالص، سود عملیاتی شرکت تنها ۱۰ میلیارد تومان گزارش شده است.
این اختلاف قابل توجه میان سود ناخالص و سود عملیاتی نشان میدهد بخش مهمی از منافع حاصل از کنترل بهای تمامشده، در ادامه مسیر و تحت تأثیر هزینههای عملیاتی از بین رفته است.
برای شرکتی با این حجم فروش، ثبت سود عملیاتی در چنین سطحی، پرسشهایی را درباره ساختار هزینههای اداری، عمومی و سایر هزینههای عملیاتی ایجاد میکند.
سود خالص؛ فاصله زیاد با انتظارات بازار
در پایان سهماهه نخست سال، سود خالص شگویا به ۳۳ میلیارد تومان رسید و با سرمایه ثبتشده ۳ هزار و ۴۰۰ میلیارد تومانی، شرکت تنها ۱۰ ریال سود به ازای هر سهم (EPS) محقق کرد.
این در حالی است که بسیاری از فعالان بازار از شرکتی در ابعاد پتروشیمی تندگویان، با این میزان فروش، انتظار سودآوری بسیار بالاتری دارند.
نکتهای که نمیتوان از کنار آن گذشت
اگرچه کاهش ۱۳ درصدی بهای تمامشده، نقطه قوت گزارش محسوب میشود، اما وقتی شرکتی با بیش از ۸ هزار میلیارد تومان درآمد عملیاتی، تنها ۱۰ میلیارد تومان سود عملیاتی و ۳۳ میلیارد تومان سود خالص شناسایی میکند، نمیتوان گزارش را از منظر کیفیت سودآوری، مطلوب ارزیابی کرد.
به بیان دیگر، مدیریت هزینههای تولید زمانی ارزشآفرین خواهد بود که اثر آن در سود عملیاتی و سود خالص نیز بهطور ملموس دیده شود؛ اتفاقی که در گزارش سهماهه شگویا به میزان مورد انتظار مشاهده نمیشود.
چشمانداز پیشرو
گزارش سهماهه شگویا نشان میدهد شرکت در کنترل هزینههای تولید گام مثبتی برداشته، اما چالش اصلی همچنان تبدیل فروش به سود پایدار است.
در گزارشهای آتی، سهامداران بیش از هر چیز به دنبال پاسخ این پرسش خواهند بود که آیا مدیریت شرکت میتواند علاوه بر کنترل بهای تمامشده، هزینههای عملیاتی را نیز مهار کرده و حاشیه سود را به سطح متناسب با ظرفیت واقعی شرکت بازگرداند یا خیر. تا آن زمان، رشد سود ناخالص بهتنهایی نمیتواند معیار مناسبی برای ارزیابی کیفیت عملکرد مالی شگویا باشد.
